Sofie is living the dream

Lieve lieverds!

Hier ben ik weer, long time no see maar ik had dan ook zoveel te doen en te ontdekken op mijn nieuwe verblijfplaats. Maar eerst en vooral sorry voor mijn vele schrijffouten in mijn vorige blogs, SHAME ON ME maar het moet gezegd; zelfs als ik online ben, ben ik nooit alleen. Mensen op facebook praten met me, de mensen naast me op andere computers praten met me en ondertussen probeer ik mijn blog te schrijven...dan durft er al eens een foutje in te zitten natuurlijk. Genoeg gezaag, let's talk about GALAPAGOS!

Zoooo schoon, idyllisch, magnifiek,..nee serieus 't is hier echt prachtig. We verblijven met zo'n 24 vrijwilligers op het eiland San Cristobal, het derde grootste eiland in het midden van de Pacifische oceaan. 'T is redelijk groot, maar de bewoonde wereld op het eiland is dan weer redelijk klein. Mensen leven vooral rond de haven, die het centrum van het dagelijkse leven vormt. Winkels vind je gewoon in de huisjes van de mensen en worden 1 x per week, op dinsdag, weer gevuld. Al wie op maandag boodschappen wil doen heeft pech en is gedoemd om elk winkeltje/huisje in en uit te wandelen op zoek naar zijn benodigdheden. Best wel grappig, het leven op zo'n eiland. Duur ook. Alles kost hier min. 3 x meer dan in Ecuador mainland. Zelfs internet. Maar daar laten we ons geluk niet door verknallen, ik leef hier een leven waarop menig mens jaloers zou zijn, dat besef ik maar al te goed. Ik omschrijf mijn afgelopen week even:

We zijn aangekomen op donderdag en na het verkennen van de haven hebben we vooral uitgerust op het strand.

Vrijdagochtend had ik een jobinterview via skype, redelijk spannend aangezien ik skype nog nooit had gebruikt. But it went well, I guess. 19 april weet ik of ik aangenomen ben of niet, SPANNEND! In de namiddag hadden we een orientatie van de scholen waar iedereen zijn vrijwilligerswerk zou gaan doen. Spijtig genoeg geen kids te vinden want die waren nog aan t genieten van hun laatste dagen grote vakantie. Die duurt hier ook twee maanden en is hier nu dus afgelopen.
Zaterdag was stranddag: hele dag vollen bak zonnen in eigenlijk iets te hoge temperaturen (35C). Zaterdagavond party tot in de late uurtjes! Ja, curieuseneuzen ik ben braaf geweest!
zondag rustdag: uitgeslapen en na ontbijt/lunch snorkels gehuurd om in een nabijgelegen baai wat rond te snorkelen. Was echt super want we hebben er 2 reuzeschildpadden gezien die gewoon met ons kwamen meezwemmen, ook een zeeleeuw die naast mij op een rots kwam uitrusten. Spijtig dat regel nummer 1 op galapagos is dat je de dieren niet mag aanraken. Je kan zo dicht komen als je wil want ze zijn heel gewoon aan mensen maar aanraken doe je best niet want het blijven wilde dieren. Toch blijft het moeilijk om te geloven dat die superschattige dikkertjes met hun zachte pels ons ooit iets zouden aandoen.
Maandag: eerste werkdag! Iedereen beetje nerveus want niemand wist eigenlijk hoe of wat. Hoe oud zijn de kids, wat moeten we doen? Wat gaat er gebeuren? Ik 'geef les' in de Pedro Pablo school, een school waar enkel 3 tot 8 jarige kinderen naar school gaan. Samen met de boys van de groep: Mikkel, Adam en Casper stonden Xenia en ik om 9u klaar aan de schoolpoort. Na een korte rondleiding kreeg ik een klasje van 17 ongelukkige driejarige kleuters toegewezen. HEL!, dacht ik. Maar dat bleek al met al nogal mee te vallen. Het was hun allereerste schooldag everrrr en dus waren er natuurlijk veel traantjes maar na een uurtje was iedereen rustig en was het tijd voor een snack. OH MY GOD! Yoghurt tegen de muur, worst op de grond en verschillende fruitsappen in mijn gezicht. HAHa! Ik denk dat ik nog een jaar of tien wacht met kinderen...
Ondertussen ben ik de hele week ('s morgens van 7u30 - 11u) in de weer geweest met de kleuters en vinden ze me allemaal even plezant. Ik hen trouwens ook, maar ooh wat ben ik blij als de mama's en papa's er om 11u weer staan om hun kleintje af te halen. 11u betekent trouwens INTERNETTIME! En internettime betekent tegenwoordig JOBTIME, elke dag ben ik op zoek naar werk voor als ik terug ben. Voorlopig hoop ik echt op de 19de, dan weet ik of ik de laatste week van mei kan beginnen bij productiehuis Shelter, bekend van M!LF, Tomtesterom en sinds kort Benidormbastards. TV met ballen dus. zou leuk zijn. Na de middag zijn we allemaal free as a bird wat betekent dat de meesten onder ons terug te vinden zijn op het strand of in de snorkelbaai. Het is hier ook een duikersparadijs, dus de duikers onder ons duiken zo goed als elke namiddag met de zeeleeuwen.

Afgelopen week in de namiddag zijn we trouwens ook grote landschildpadden gaan zoeken in de bergen op het eiland én we hebben ze gevonden. Zondag gaan we snorkelen tussen de haaien (en nee oma, die eten geen mensen. De meeste haaien zijn blijkbaar vegetarier...:)) bij sharkrock. Ik zie er naar uit. Foto's van dit alles soon on Facebook!

Vandaag betekende INTERNETTIME, hometime. En daar ben ik blij om want ik mis jullie! Echt. As much as I love Galapagos, 't is tijd dat ik terug kom. Kzie er naar uit!

Bessos,

Fieke.

Ola Pola! :)

Todo esta muy muy bien aqui! Behalve dan dat t de laatste dagen in ons ondertussen enorm geliefde Ecuador zijn. Gelukkig gaan de meesten onder ons nog een maand door naar Galápagos Islands, maar toch het voelt als een eind van een tijdperk. Ongelooflijk hoe het voelt om continu enorm close te leven met 15 andere mensen. Ik voel nu al de heimwee die ik zal hebben als ik weer thuis zal zijn. Hoe alleen ik me zal voelen en hoe hard ik dit zalige, manaña mañana leventje zal missen. Ik bedoel; als ik de deur van mijn kamer zal sluiten zal die ook echt gesloten blijven, als ik naar t toilet ga zal ik daar alleen zijn (Deense meisjes gaan ook echt met zn twee het toilet in!!), als ik mij klaar maak om uit te gaan zal ik alleen op mijn eigen mening kunnen rekenen en zal alleen gaan slapen en alleen wakker worden. RAAAARRR! Toch zie ik er ook enorm naar uit om naar huis te komen en jullie allemaal terug te zien. :) veel gemengde gevoelens dus.

Na onze 4daagse rehab gingen we richting Mindo, Ecuador's cloud-forested wonderland. Prachtige omgeving en terug beetje dichter bij de natuur. Supermooie hostel en avontuurlijke canopy maakten het af. Ja hoor, Sofieke hong met haar gehele meter 57 tussen de bossen van Mindo. Prachtige uitzichten terwijl je tegen 40km/u naar de andere kant van het bos vliegt. De Mariposa(vlinder)-houding was nog geweldiger, dan doe je het ondersteboven. Foto's zijn ook nu weer te vinden op facebook. SUPERRR!
Van Mindo kwamen we terug naar Quito om de volgende ochtend naar Otavalo te reizen waar de bekendste zaterdagmarkt van het land plaatsvindt. Handicrafts, breiwerk, juwelen en andere typisch ZuidAmerikaanse souvenirs allemaal te vinden op de Plaza Del Ponchos in Otavalo. Iedereen went crazy en deed dus van zn big spenders. En als ik zeg Big Spending dan bedoel ik ook Big Spending. Zo goed als iedereen heeft ook een extra reistas gekocht omdat onze rugzakken inmiddels overvol zitten. Geweldig.
Ondertussen zijn we sinds 2 dagen terug in Quito en Quito meens PARTYTIME. Maandag hadden we Birthdayparty van Tina, Zweeds meisje dat 21 werd. Serieus gevierd met de nodige Tequila (boom boom), Caipiriñas, Mojitos en Cuba Libres. YUM! Gisteren, dinsdag, was het tijd voor de Grote Afscheidsparty. De organisatie had een partybus ingehuurd en zoals verwacht werd die bus met ons 30e al gauw een waar zottekot. Elk met een fles champagne in de hand en shotjes rond de hals maakten we Quito, de hoofdstad van Ecuador, onveilig. Vandaag is het dan uiteindelijk het echte laatste avondmaal voor Tina en Thomas. Tina is het enige meisje dat haar vrijwilligerswerk op het vaste land en dus niet op de Galápagos doet. Thomas doet geen vrijwilligerswerk en keert morgen terug naar freezing Zweden. De man moet terug aan het werk. Ongetwijfeld traantjes vanavond en morgenochtend wanneer beide Zweden ons uitwuiven om 6u 's ochtends richting Galápagos.

Tot slot wil ik jullie nog ff meedelen hoe gelukkig ik ben. Dit is echt uniek en ik ben zooooo dankbaar dat ik de afgelopen twee maanden heb mogen meemaken. Ik kan soms stiekem een traantje laten, puur van geluk. Gewoon of beter gezegd zooo ongewoon blij om te leven om te zijn waar ik ben, om te zijn wie ik ben. Het lijkt alsof alles op zn plaats valt. Ik hoop dat iedereen die momenten kent waarop alles gewoon juist voelt. Waarop alles samen valt en je  een soort van innerlijke eenheid voelt, wel dat overkomt me hier meermaals per week. Ik wens dat bij deze aan ieder van jullie toe. Als jullie nu denken; 'wel bedankt maar how the hell lukt me dat?' wel dan heb ik hier het antwoord...(denk ik :)). Luister, luister heeeeel goed naar je hart. Zeker als je jong bent en met niet al te veel dingen rekening hoeft te houden. Ga op zoek naar wat je echt wil, focus en go get it. Als je keuzes moet maken maak dan die keuze dat van jou een ander/beter/gelukkiger mens zou maken, wees af en toe ook maar eens lekker egoïstisch. Droom. Droom zo hard als je kan en doe er vervolgens ALLES maar dan ook ALLES aan om hem te verwezenlijken. Aarzelen is normaal en goed maar doe het niet te lang. Neem een beslissing en ga ervoor. Maak je leven, leef het. Laat het leven jou niet leven. GO GO GO. Want zoals onze Michael zegt: THIS IS IT! Gotta do right here, right now. Good luck!

Mijn volgende blog krijgen jullie dus live vanop een eiland in de Pacific Ocean. Ooooh Yeah! See ya suckerssss :) hahaha. grapke ze, grapke.

Kussiewoessie,

Fieke.

Eventjes geen update maar gewoon dit. Een lied, eentje met veel waarheid. Het houdt me hier bezig...krijg het al 2 weken lang niet meer uit mijn hoofd.

Wou ik gewoon eventjes met jullie delen. Iedereen die curieus is: Jason Mraz, Life Is Wonderful. Maak ffkes tijd , sit back, relax en GENIET!

It takes a crane to build a crane
It takes two floors to make a story
It takes an egg to make a hen
It takes a hen to make an egg
There is no end to what I'm saying

It takes a thought to make a word
And it takes some words to make an action
And it takes some work to make it work
It takes some good to make it hurt
It takes some bad for satisfaction

Ah la la la la la la life is wonderful
Ah la la la la la la life goes full circle
Ah la la la la la la life is wonderful
Ah la la la la

It takes a night to make it dawn
And it takes a day to make you yawn brother
It takes some old to make you young
It takes some cold to know the sun
It takes the one to have the other

And it takes no time to fall in love
But it takes you years to know what love is
And it takes some fears to make you trust
It takes those tears to make it rust
It takes the dust to have it polished

Ah la la la la la la life is wonderful
Ah la la la la la la life goes full circle
Ah la la la la la la life is wonderful
Ah la la la la

It takes some silence to make sound
And It takes a loss before you found it
And it takes a road to go nowhere
It takes a toll to make you care
It takes a hole to make a mountain

Ah la la la la la la life is wonderful
Ah la la la la la la life goes full circle
Ah la la la la la la life is wonderful
Ah la la la la la la life is meaningful
Ah la la la la la la la la la la life is wonderful
Ah la la la la la la la la la la life is.. is so wonderful.. oh!
Ah la la la la la life is wonderful
Ah la la la la-ah
Ah la la la-ah ah-a ah-a

Whoop Whoop! Back in Quito...I made it. :)

Zonder zwans, de afgelopen 4 dagen waren geen lachertje. 4 dagen rondtrekken met de rugzak op ongeveer 4000 meter. Hiking, up and down the mountains. Het was prachtig, maar zwaar. Echt, waarom mijn god waarom heb ik niet wat meer gelopen voor ik vertrok?! tsss. Alles doet pijn momenteel, van de poep tot de kleinste teen. Zelfs de nek weet er van. Maar goed, zoals ik al zei 't was t waard. De eerste dag 3u gewandeld naar de eerste hostel. Enkel naar beneden maar ook dat was zwaarder dan je zou denken. Toch vooral gezellig..met iedereen een babbeltje slaan en gewoon genieten van t prachtige uitzicht. --> Foto's op de facebook. Daarna uitrusten in de ecohostel met een boek in de hangmat. Met al mijn charme heb ik 's avonds een massage weten te versieren van onze Zweed in de groep. ZAAAAAAAAAALIG. Dag nadien moesten we immers klaar zijn om te beginnen aan onze eerste echte trekking. Eentje van 6u richting Tjuktjiland, een verlaten dorpje met 1 hostel en geen koelkasten :). De weg ernaartoe was echter prachtig. Van bergtop naar bergtop door een valei, eeuwige rust. Zeker toen de groep zich een beetje verspreidde en je opeens het gevoel had alleen te zijn. Ik heb gemerkt dat ik niet gemakkelijk helemaal tot rust kom, maar daar in die valei met alleen een klein stroompje water en prachtige natuur gebeurde het. Na de lunch die dag hebben we, of toch Thomas (de zweed), ff een record gezet. Een stijle beklimming dat normaal 60min duurt heeft de hele groep gedaan op 32 min met op kop dus Thomas: 12 min had de man nodig om boven te geraken. INSANE!  Na nog een uurtje wandelen eindelijk de hostel in zicht. Na een half uurtje hadden we het dorpje verkend en was het dus echt wel tijd om uit te rusten. Gevolg; Ik met Louise (prachtig meisje) voor 3u in de hangmat onder een dekentje mét Ipod. Zaaaalige muziek in de oren en soezen. Als er hier een ding is wat ik echt mis dan is het dus die f*cking Ipod wel. Net voor het avondeten werden we uitgenodigd door 4 schattige lokale meisjes. Ze wilden voor ons hun traditionele dans opvoeren. De gastvrijheid is groot. Natuurlijk willen ze ook de centjes in ruil maar die geven we maar al te graag. Na het avondeten (rijst, aardappelen én spaghetti met kip en avocado met tomaat) werden we vriendelijk uitgenodigd in het dorp om naar wat muziek te luisteren. De muzikanten waren best goed en dus was het ons een genoegen ons gezicht te laten zien. We waren allemaal doodop maar het werd toch gezellig. De gitaar ging van onze kant (we zongen wonderwall, lemon tree en een deens liedje) naar hun kant. Leuk om te zien. Grappige fact bij heel dit verhaal is dat niet iedereen  gewoon heeft gewandeld. Er is 1 mollig meisje in de groep...zij is zowat de enige die de wandelingen goed kan gebruiken (er is ons verteld dat je 2800 kcal verliest). Onze verbazing was groot en de hilariteit nog groter toen ze plots met een paard kwam aanzetten. :) TYPISCH...zij zal ook altijd de eerste zijn om chips, ijs of taart te bestellen. Goed. De dag nadien was het tijd voor onze trekking naar Quilotoameer. Prachtig! Het grootste deel van de trip hebben we met pickups gedaan zodat we de hele dag rond het meer konden wandelen. Easy, denk je dan. Niets is minder waar deze trip was zowaar nog zwaarder dan de dag ervoor maar ooohzoo de moeite. Het meer ligt dus in een krater en heeft een prachtige helblauwe tot groene kleur. De kleur verandert naarmate de stand van de zon. De krater is imens, er leven zelfs heel der gemeenschappen in de krater van deze -nog steeds- actieve vulkaan. Dat ze actief is zie je vooral aan de opwellende bellen van het meer. Interessante fact; ontelbaar veel duikers hebben reeds proberen te achterhalen waar de bodem van dit meer zich bevindt. En het antwoord is: niet te vinden. Het is dus een bodemloos meer dat verbonden is met de Pacific ocean en daardoor ook redelijk zout is. Er is echter geen leven te vinden omwille van de toxische gassen van de vulkaan. Maar ook hier: bekijk de foto's, die zeggen zoveel meer.
Een dag later zijn we al weer terug in Quito. En dus yes: I made it! Want vergis u niet. Dit alles vond plaats op 4000 meter hoogte. Wat wel degelijk een enorm verschil maakt. Je bent kortademig, je hart klopt 2 keer zo snel, je krijgt automatisch hoofdpijn en wordt beetje misselijk. T is de perfecte training voor topsporters maar klein beetje hel voor de gewone - nooit sportende- sterveling. JA! ik zal wat meer aan mijn conditie doen als ik terug thuis ben. We hebben eigenlijk met zn allen besloten dat we beginnen op de galapagos. Elke andere morgen 45min lopen langs het strand. Het lijkt ons een goed plan.

Tot slot: misschien nog even mijn titel verklaren. De vier dagen op 4000 meter waren tegelijkertijd ook onze ontnuchtering want toegegeven, die Denen, Zweden, Finnen en Belgen drinken veel...te veel. Rehab was dus meer dan welkom. We needed it. Zeker na de dag voor vertrek de verjaardag van onze liefste Kamilla te hebben gevierd. De ontnuchtering kwam echter snel toen we rond de ochtend bijna aan de hostel waren en 4 van ons beroofd van camera, gsm en beetje geld. Wees gerust, ik was niet een van hen. Maar t blijft een droevig verhaal.

Ok, tot hier. See you soon en Dikke zoenen aan iedereen. Want hoe leuk t hier ook is. IK MIS JULLIE!

xxx Sofieke xxx

Ola Guapos!

T is ons Fieke hier...writing her blog all the way from the Promised Land: Montañita. Een ding is zeker, LIFE IS GOOD!

Zon  (32 C), strand, surfing, superlekker eten, heel veel mooie kleren, cocktails on the beach voor 2$ stuk en poolparties all night long. Ik moet eerlijk toegeven dat dit een plaats is waar ik toch gemakkelijk een jaartje zou kunnen blijven plakken. :) MAN wat is het hier zalig. Maar paradise is bijna over want overmorgen vertrekken we al weer richting Quito voor wat meer cultuur. Niet dat er hier geen cultuur is hoor...de locals zijn stuk voor stuk Bob Marley lookalikes en hebben ook hun tradities die heel interessant zijn om kennis mee te maken.:) Dit is echt vakantie. Lekker bakken in de zon, cocktail in de hand, en surfdudes spotten. WAT THE HELL DOE IK MOMENTEEL ACHTER DIT COMPUTERSCHERM???!!! :)

OOOH MY GOD! Ik weet niet wat er net gebeurde maar volgens mij was het een lichte aardbeving. Wauw! lichte paniek maar alles in orde. Iedereen staat hier heel dicht bij de natuur, they all love 'mother earth' en dus kan ze nooit iets fout doen...

Afgelopen week bestond dus vooral uit surflessen en oefenen, oefenen, oefenen tot je er kapot aan gaat want surfen is een harde sport, ik voel elk spiertje in mijn lichaam op dit moment. Maar dat is goed...zoals ik al zei is het eten hier veel te goed en eten we ons te pletter aan thai, sushi en ander exotisch eten. YUM! Een beetje sport kan dus zeker geen kwaad. 's avonds zijn er de zotte beach- en poolparties. ONGELOOFLIJK. Grappig is dat we allemaal ook meteen ontbijten waar we de hele nacht gefeest hebben om dan om 9u op ons bord te kruipen en wakker te worden met fris water in ons gezicht. De rest van de dag is zonnen en beachvolley tot 16u. Dan zijn de golven er terug klaarvoor en is het weer surftime. Toch blijft het moeilijk om 'in shape' te blijven. Zelfs op het strand komen ze langs met de heerlijkste pizza's, ijsjes, cocktails, burrito's en zelfs BROWNIES. T is niet eerlijk. :)

Ik heb heel wat foto's genomen die ik binnenkort, in Quito op facebook zal gooien. Ik kan t nog zo goed omschrijven, je moet de foto's zien om het geheel te vatten. Dit dorpje is te maf voor woorden. Ik hoop dat jullie de sfeer wat kunnen opsnuiven via mijn foto's. Maar zoals jullie dus kunnen lezen gaat het nog steeds uitstekend met mij. Ik ben in het paradijs...misschien kom ik binnenkort wel terug ;). Dit is té mooi om maar een weekje te bezoeken. Montañita; I'll be back!

Nog een paar wistjedatjes over Ecuador (geen idee of ik ze al vermeld heb maar dus bij deze):

- Wist je dat je hier het gebruikte toiletpapier NIET in het toilet mag gooien maar in een klein afvalemmertje er naast?! Ja ook als je de D (diaree) hebt.

- Wist je dat ze in Ecuador 2 keer per week water en elektriciteit besparen door gewoon alles tot 13u buiten werking te stellen?!

- Wist je dat ze in Ecuador allemaal zoooo belachelijk vriendelijk zijn dat je je bijna schaamt als rijke, humeurige Europeaan? Vandaag heeft de ijscrememan mijn surfbord gedragen. Gisteren heeft een andere man mij gewoon zijn fiets geleend omdat ik iets vergeten was in de hostel en zo sneller terug kon geraken.

DIKKE ZOENEN! LOVE YOU ALL. Spread the love, live in peace ;)

xxx Sofia xxx

Heeeee daar schattenbollen van me!

Hier ben ik weer...ik begin een goed evenwicht te vinden tussen het leven en het schrijven, I guess. Gisteren zijn we aangekomen in Cuenca, derde grootste stad van Ecuador en dus terug naar de bewoonde wereld. Ik ben dus NIET in Otovalo zoals ik in mijn vorige bericht liet weten. Alles zit een beetje in de war in mijn hoofd denk ik. Cuenca is een leuke, zonnige stad met leuke barretjes en een geweldige hostel. De hostel is supergezellig en ze hebben ook enorm lekker eten. Enige minpunt is dat ze tot een kot in de nacht muziekspelen op de binnenkoer en onze slaapkamer net rond die binnenkoer ligt. Positief is dat ze heeeeel vaak Killers spelen, lijkt alsof ze die net ontdekt hebben hier. In ieder geval, I like it want hoe kon ik zoooooo stom zijn om mijn Ipod NIET mee te nemen?????
Verder nog dit over Cuenca: wordt ook wel het Athene van Ecuador of Athene van de Andes genoemd. In 1999 werd het stadscentrum opgenomen op de werelderfgoedlijst. Tegenwoordig staat Cuenca bekend vanwege de fabricage van Panamahoeden, die fabriek hebben we deze ochtend bezocht. Ik heb de plaatselijke verkoper beloofd dat ik de wereld vanaf nu zou verkondigen dat Panamahoeden dus NIET in Panama gemaakt worden maar in ECUADOR! Don't you forget about it.

De afgelopen week hebben we grotendeels doorgebracht in Guamote. Heel klein bergdorpje midden in de Andes met zo goed als geen toeristen en alleen maar locals. De dag van aankomst was het net de maandelijkse markt waar ze ALLES verkopen...van fruit, vis, kledij, hoeden tot varkens, schapen, geiten,... Echt super om te zien. Heel druk gedoe en dus ideaal om helemaal opgeslorpt te worden in het Ecuadoriaanse bergleven. Geweldig ook zijn de kleurrijke kleren die de mensen hier dragen. Echt zooo mooi. Knalroze rokken met groene poncho's en een nog kleurrijkere riem. GE-WEL-DIG. (check de foto's later op facebook). Na de marktdag veranderde Guamote echter in een ware ghosttown (Sorry Oma en meter, weet echt niet hoe ik het in Nederlands kan vertalen). Maar het komt er op neer dat het er 's avonds PIK PIK donker was en hier en daar zag je op de hoek van de straat 3 mannen staan konkelfoezen (I love the word) en een beetje verder lopen 2 kinderen achter een bal aan die net vuur had gevat in een van de brandende hoopjes afval. Echt een schrikwekkend tafereel, recht uit een of andere westernfilm. Maar tegelijkertijd puur genieten, want dit is hun echte leven. Ook de dagen nadien was er weinig of niemand te bekennen in het dorpje en werden er naast het paardrijden en mountainbiken vooral spelletjes gespeeld. 

Ondertussen beginnen we elkaar ook door en door te kennen, wat echt wel mooi is. Niemand geneert zich nog voor de ander en we zijn allemaal gewoon onszelf nu. Mooi om te zien. We worden een hechte groep. Ook speciaal en noemenswaardig zijn de Deense gewoonten. Het is blijkbaar heel normaal voor Deense meisjes om HEEL en ik herhaal, HEEL close te zijn met hun vriendinnen. Handen vasthouden, knuffelen, continu zoenen op wang, voorhoofd en schouders, ... Samen naar het toilet, en dan bedoel ik niet alleen NAAR het toilet maar ook IN het toilet. Heel speciaal en de eerste maal wist ik niet wat me overkwam maar nu lijkt het allemaal zo normaal en het heeft eerlijk gezegd wel iets. Iedereen gaat heel liefdevol met elkaar om al moet ik toegeven dat het voor buitenstaanders soms een groot lesbisch feest lijkt. Hahahaha. NEEEEE MAMS, niets om je zorgen over te maken. HET LIJKT ALLEEN MAAR ZO. :)

Ok, dikke zoen aan jullie allen en tot schnell!

SOFIEKE.

Ola!

Alles super hier! drukke avontuurlijke week achter de rug but still alive and kickin. Afgelopen week ben ik gaan riverraften, canyonen (beklimmen van een waterval) en het hoogtepunt van de week: een sprong in het diepe (135 m). Amaaaazing. echt! Aanrader voor jong en oud. Ik denk er aan om komende zomer in Belgie eens uit een vliegtuig te springen. :)  De foto´s  op facebook spreken voor zich, er is ook een filmpje en ook dat komt zo snel mogelijk op facebook. Promise!

De rest van de week bestond vooral uit spaanse les en baños ontdekken. Samen met Elske, Tiia en Casper huurden we quads om de bergen te ontdekken en leuke fotos te maken. Met de haren in de wind op de quads en volle gas. zaaalig, again. Ik kom superlatieven tekort. Again. foto´s spreken voor zich.

Voor de rest hebben we natuurlijk onze beruchte partynights. Berucht, want ik heb zo t idee dat whole town weet dat er 14 blonde chicas rondlopen. waar we ook gaan of staan, zij zijn er ook...de local guys like us. Als we een lege club binnengaan is die zonder zwans binnen de 10 min bomvol. Crazy! Dan zoeken ze een plaatsje tegen de muur en beginnen ze te staren en na nog een half uurtje krijgt iedereen van ons een private salsales. Niet slecht natuurlijk... maar t blijft grappig. Wij zijn hier om vanalles te ontdekken maar voor hen zijn wij de attractie. Ongelooflijk, zelfs kleine kindjes zijn helemaal onder de indruk en blijven ons nastaren, willen met ons op de foto enz...

Morgen vertrekken we naar Guamote, een klein bergdorpje waar NIETS maar dan ook NIETS te beleven valt behalve wondermooie uitzichten en rust rust rust natuurlijk. Meer dan welkom na een drukke week in junglecity Baños. We gaan er paardrijden enzo dus jeps wordt ook gezellig. Daarna Otovalo, bekend om zijn authentieke markten en mensen. Ik kijk er naar uit.

Ook wil ik ff van de gelegenheid gebruik maken om de heer Vincent Gebruers een superzalige verjaardag te wensen. Maar dat zal wel lukken he? :) HAPPY BIRTHDAY CENNEKE!

Tot slot nog dit:  DANKUUU HANNE! De alchemist was echt de moeite en it actually changed my life. Aanrader dus voor iedereen: PAULO COEHLO, DE ALCHEMIST. READ IT!

Dikke zoen aan iedereen en tot de volgende!

Hi sweeties,

Me again. We zijn ondertussen aangekomen in Baños. Een meer toeristische stad in Ecuador, bekend om zijn hot springs. Hete natuurlijke bronnen en dus time to relax zou je denken. NOT. Deze week wordt een superactieve week met riverrafting, beklimmen van een waterval eeeeeeeen swingjump! JA SWINGJUMP. Aanstaande zondag zal dit kleine fieke de sprong van haar leven maken van een brug boven ravijn die 135m diep is. Aiaiaiaiaiaiai! Kans is groot dat ik t in mn broek ga doen maar ik ga t doen!

Vorige week zaten we in de Establo de Tomas en dat was echt een zaaalige verblijfplaats. Lekker eten, douchen, zwemmen en sporten. Zalige week. Toen de boot tijdens onze eerste riverraftingsessie omsloeg en we dus allemaal het wilde water in vlogen dacht ik dat ik eraan was. Boem pats gedaan. Maar op de een of andere manier ben ik dus terug in de boot geraakt. OEFFFF! De rest van de afdaling was super. Nadien konden we wat filosoferen over leven en dood en we kwamen eigenlijk met zijn allen tot t zelfde besluit. Als we dan toch moeten sterven liefst hier. We are having the time of our lives en zijn allemaal, stuk voor stuk, gelukkiger dan ooit te voren. Echt lieverds thuis! Dit is het! Dit is leven! Dit maakt alles zooooo hard de moeite waard. Aan alle jonkies en eigenlijk ook oudjes: THIS IS YOUR LIFE! TAKE IT! LOVE IT! LIVE IT!
Ook het kayaken was geweldig, al was het net iets minder avontuurlijk aangezien we enkel een initiatie kregen. Vandaag tijdens het raften een paar zotte kereltjes het echte werk zien doen en inderdaad Lotje; GEWELDIGE SPORT maaar ooohzooo zotjes. Ik hou het voorlopig bij het raften: LEFT BACK, FORWARD HAAAARD, PEDDLE FOR YOUR LIFE AAAAAND CHICKEN! :) allemaal raftingtermen die we ondertussen allemaal ook uitgebreid in het dagelijkse leven gebruiken. Wanneer een ongelukkige de D (diaree) krijgt bijvoorbeeld: gaat de hele groep. forwaaaard haaaard! :) funny! Eigenljiik zouden jullie er allemaal moeten bij zijn. Het zou het allemaal nog geweldiger maken.

Verder ga ik jullie voor de afgelopen en de komende week vooral doorverwijzen naar de foto's op facebook: http://www.facebook.com/profile.php?v=photos&ref=profile&id=576051528#!/album.php?aid=158723&id=576051528
Ik heb het zo ingesteld dat ook niet vrienden het kunnen zien dus ik denk niet dat je facebook moet hebben om de fotos te kunnen zien.

Hier in Baños gaat het internet veel sneller dus gemakkelijk¡er om foto´s te uploaden.

Dikke zoenen aan iedereen! Ik ga een duikje nemen ;).

Besos!

Fietje

Na het avondeten dan toch maar allemaal onze mooiste kleren aan want: PARTYTIME! Het werd het meest bizarre feest ooit; enkel en alleen rare junglemuziek en jungledans. De lokale dans voor vrouwen is een soort van zwangerschapsdans: de handen op de buik en steeds dezelfde beweging met de voeten. VERMOEIEND! We zijn nu een week verder en mijn voet doet er nog pijn van. ECHT. Zoals ik al schreef hadden we meer dan voldoende drank voorzien met alle gevolgen van dien..:) mensen verdwenen uren in de jungle en hadden the time of their life. BUT WHAT HAPPENS IN THE JUNGLE STAYS IN THE JUNGLE :).  dus geen details. Laten we het er op houden dat het een zotte geweldige junglenacht was.

DONDERDAG 25/2/2010: VRIJE DAG ingepland want IEDEREEEEEEN TSJUTSJAKI (kater).
Of het van de drank was of van de vele speciale gebeurtenissen die nacht laat ik aan de mensen in kwestie over ;). Verder niet veel gebeurd...spaanse les maar nog steeds tsjutsjaki...niet veel geleerd dus.

Vrijdag 26/2/2010: tiempo por una cascada! WAAAAATERVAL! Na een crazy jungletocht van 3u in de gietende regen bereikten we een hutje waar we vriendelijk verzocht werden al onze kleren uit te trekken en verder te gaan in enkel bikini en regenponcho en natuurlijk de RUBBER BOOTS (THANK GODDDD!). Bikini en rubber boots is Ecuadorian fashion! Natuuurlijk is de mijne doorzichtig en ben ik er van overtuigd dat de aanwezige mannen de tijd van hun leven hadden bij het afdalen en beklimmen van de weg naar de waterval. Ik moet eerlijk toegeven dat ik na die 3u wandelen in de regen waardoor het wel redelijk fris werd er echt klaar mee was. Fuck die waterval werd stilaan mijn moto. Maar eens we ze dan uiteindelijk bereikt hadden was ik in de wolken. Fantastisch! Freezing maar oohzooo leuk. De natives hadden op hun beurt ook de tijd van hun leven want door het feit dat het zooo hard regende moesten ze vele meisjes helpen met de beklimming. ---> en maar poepenknijpen! ongelooflijk die kerels. Maar ja..je moet ze ook iets gunnen zeker he? De waterval was heel krachtig en vorig jaar is er zelfs iemand gestorven dus vond ik het niet zo erg dat Enrique me zo stevig vasthield. The man saved my life.  Na de waterval terug naar de nabijgelegen hut en beetje opwarmen bij het kampvuur. Om na 15 min terug de kletsende regen in te trekken voor weer een 3u durende junglewalk richting hut. Resultaat. SOFIE = ZIEKjes. Niets ernstigs hoor, gewoon beetje hoesten, hoofdpijn,... ´t is bijna over ondertussen.

Vrijdagavond onze laatste avond in Arutan en dus weer tijd voor FIESTA. Dit keer met hallucinerende Selva(JUNGLE)drankjes, meer lokale muziek en dans. WE HAD FUN!

Zaterdag 27/2/2010: na ontbijt vertrokken naar Tena, Mayuana. Nog steeds jungle maar iets beschaafder. We verblijven er in een lodgdecomplex (establo de Tomás) en zijn allemaal verliefd op onze kamers met douche en zalige bedden. Blijft toch nog beetje avontuurlijk want ook hier geen glas in de ramen maar gewoon een met de natuur en dus slingerende aapjes, vleermuizen en kikkers in de kamers. LOVE IT!

OKAY EN DAN NU: PICTURETIME! IK PROBEER ZE HIER TE UPLOADEN OF OP FACEBOOK...IK KIES DE SNELSTE OPLOSSING EN HOOP DAT IEDEREEN ZE KAN VINDEN.. LET ME KNOW!

Dikke zoenen

Fietje.

Ik sta een beetje achter, I know! Maar hou je klaar voor a hell of a story... HERE WE GO!!!

Mijn verhaal begint opzondag 20/2/2010. 32C, geen wolkje aan de lucht. Sun is shining and the weather is toooo sweet! Na een busrit van 7u (gelukkig op een privebus) aangekomen in Arutan, een bergachtig stukje jungle in Ecuador. Twas een lange rit maar best gezellig. De grote groep van 32 mensen is eindelijk in twee gedeeld en dus kunnen we vanaf nu elkaar echt leren kennen. 32 mensen is gewoon veel te veel, zeker met 25 denen die alleen maar deens spreken. Nu hebben we een groep over van 17 mensen waarvan 14 meisjes en drie jongens (groepsleider incl). Twee Zweden; Tina en Thomas, Een fins meisje; Tia, een hollands meisje; Elske en een Belgisch meisje; mezelf! De rest van de groep zijn allemaal deense meisjes en 1 jongen. Maar aangezien er toch wat andere nationaliteiten zijn is de voertaal toch vooral Engles. OEF!

Maar goed, terug naar Arutan. Rond 18u ´s avonds eindelijk aangekomen in Arutan en dus nog steeds snikheet. Na ff wachten kwamen de natives (+/- 20 indianen) ons helpen met rugzakken en al het water dat we moesten meebrengen...want niets is hier drinkbaar. Ze begeleidden ons naar onze houten hut en kregen per 4 een kamer toegewezen. Daar was echt echt echt NIETS. Wel een raam maar geen glas in het raam, wel een vloer maar niets om op te slapen,...BASIC! And I LOVE IT! Er was voorziening voor elektriciteit maar die werkte meestal niet, wat het extra gezellig maakte. THX ERIK voor de Zaklampen! Ze komen goed van pas ;). Het toilet is, zoals verwacht, een gat in de grond met een hutje errond gebouwd. IK ZWEER HETm na een beetje regen is die geur niet te harden! continu kiezen tussen kotsen of plassenm hahaha! Maar dat hoort er natuurlijk allemaal bij. Er was een douche buiten maar we werden vriendelijk verzocht om die alleen te gebruiken als het echt nodig was wegens gebrek aan water. Normaal gezien is het momenteel het regenseizoen in Ecuador maar heel veel is daar niet van te merken. Tekort aan water dus...

20u; tijd voor het eerste avondmaal in de jungle! Ik was benieuwd! Het werden noedels met wat junglegroenten en sojasaus. Viel heeeeel goed mee dus Fieke was Happy! Daarna was het tijd voor de officiele welkomstspeech van Enrique, 23, lekker beest (vooral omdat het een indiaan is, maar kom :)) en leider van de groep. Alle, ja ALLE meisjes staarden de ogen uit hun hoofd naar deze atletische indiaan. Ik zweer het! NOG NOOOOOIT zag ik zoveel meisjes tegelijk tot over hun oren verliefd worden. Alsof het allemaal nog niet genoeg was begon de man in kwestie ook nog eens zijn verhaal over de nieuwe maan (aka NEW MOON) die die nacht aan de hemel stond. GOT THE PICTURE ??? Haha...indeed alle meisjes droomden die nacht over hun eigen TWILIGHT verhaal waar ze natuurlijk zelf, samen met Enrique, de hoofdrol in speelden. For the record; ik ben niet een van hen. Zoals ik jullie op voorhand al zei...ik val doorgaans niet op het exotische soort man.

Maandagochtend, 21/2/2010. 7u30 tijd voor ontbijt: Papaya en pannekoeken van banaan met als saus keuze uit mayonaise en ketchup. KETCHUP EN MAYONAISE. Ik denk dat ze het net ontdekt hebben ofzo...ze eten het CONSTANT en bij ALLES. Na ontbijt tijd voor een eerste JUNGLEWALK  --> THANK GOD FOR RUBBER BOOTS! Heel wat planten en grote insecten gezien en wonder boven wonder; ik vind de beestjes best aardig in hun eigen omgeving...valt dat ff mee! Na de middag bleek dat onze leerkracht Spaans de Jungle nog niet had bereikt en dus hadden we een namiddagje vrij. Heel welkom na een junglewalk van 4uur in de bergen. Wij dus op zoek naar verfrissing want jaaaaa! nog steeds +/- 30C. De jungle is zoooo drukkend en vochtig dat het bijna ondraaglijk wordt maar na een tijdje rondwandelen vonden we een kreekje waar we wat konden baden. Koud maar that was what we needed! Om 16u tijd voor wat beweging en dus speelden we voetbal met de natives. Heel grappig want, behalve Enrique, zijn het allemaal zo´n superkleine mannetjes. Maar ze kunnen voetballen! na een half uurtje spelen begon het te regenen, en als het regent in Arutan, my god dan REGENT HET! PIJPESTELEN! ABNORMAAL! In Belgie zou iedereen stoppen met spelen maar hier niet. En dus kregen de jongens een combinatie van WET Tshirt contest, douche en voetbal... A DREAM COME TRUE. Tegen het einde van de match was iedereen terug droog en bezweet. TIJD VOOR VERFRISSING!
Thomas, Tina (twee zweden) en ik besloten om naar het kreekje te wandelen voor een snelle duik. AMAAAAZING. Het werd echter al snel schemerdonker en aangezien we wel heel dicht bij de evenaar zitten gaat de zon hier onder op 1,2,3. Tina begon verhalen te vertellen over anacondas en andere leuke diertjes in de rivier...het begon zo stilaan te voelen als een teenagehorrormovie waarin wij drie de hoofdrol zouden spelen. Wie is er nu ook zo dom om in het pik donker, in het midden van de jungle te gaan zwemmen. WIJ! Opeens begon het weer superhard te regenen en dus besloten we zo snel mogelijk terug naar de hut te gaan. Als drie histerische gekken begonnen we, in bikini/ zwemshort EN RUBBER BOOTS, te rennen voor ons leven. Roepen, zingen, lachen,...gek om te zien maaaaar ooohzooo leuk om te doen. ONVERGETELIJK. Baywatch in the Amazone. We waren alle drie sooo in the moment. Het was geweldig. King of the world! We beklommen de cotopaxi, zagen al machtige watervallen en zooo veel meer maar dit moment, dit kleine moment in het midden van de jungle zal me echt voor altijd bijblijven. Dit is waarom ik hier ben, dit is volledig 1 zijn met jezelf.

Dinsdag was tijd voor tweede junglewalk en some insects. Enrique gaf ons larven en dergelijke te eten zodat we de volledige Timo en Pumba experience hadden. Ik moet jullie teleurstellen ik heb het niet geprobeerd. Na thomas zn poging had NIEMAND er nog zin in. ZOOOO VIES en slijmerig en er spatte van dat witte vocht uit. JAKKIE! (zie foto). Na de middag Spaanse les. En geloof t of niet maarrrr eindelijk ben ik de beste van de klas. Ik ben zooooo goed bezig! echt! ben fier op mezelf. en het gaat allemaal zonder al te veel moeite..ik pik de taal gewoon gemakkelijk op denk ik. Ik kan mezelf al redelijk goed verstaanbaar maken. JEEEEEUUUUJ.

Als ik het nooit heb over douchen en dergelijke dan is dat omdat dat in de Jungle gewoon niet gebeurd. De regen is onze enige douche. Het heeft wel iets....Gelukkig hebben we ook geen spiegels en dus blijft iedereen er vrij gelukkig uitzien :). Spijtig genoeg moeten er af en toe de nodige foto´s getrokken worden wat dan weer tot de nodige confrontaties leidt. Maar ik ben gelukkig hier...geen make up, geen zorgen over wat je moet aantrekken,...love it. Ik heb wel de beste haarspray ooit bij die lekker naar kokos ruikt waardoor het op zn minst lijkt dat ik fris ben. THANK YOU WAKKO HAIRDRESSERS!  Vanavond ging iedereen vroeg naar bed want morgen, woensdag en PARTY! Want we hebben twee verjaardagen. Elske en Malene worden 22 en 21. De natives beloofden ons een feestje en oooh wat zijn we voorbereid. Net voor ons vertrek uit Quito hebben we wat drank ingeslagen. Rum, malibu, tequila, wodka, wijn,... you name it, we had it! Even in the jungle!

Woensdag: Elskes BIRTHDAY! Klokslag 7u kwam de voltallige groep onze kamer (Elske en ik slapen samen) binnen onder de tonen van Happy Birthday. Geweldig! Na een lekker ontbijt van pannekoeken gingen we vissen. dat deden ze met vergif uit de wortels van een bepaalde boom. SPECIAAL en niet echt natuurvriendelijk van onze natuurvrienden want na het vergif in de rivier gekieperd te hebben komen gewoon alle vissen na zowat 20min boven drijven en dan is het vangen geblazen. Van vals spelen gesproken...De vissen werden verzameld in een groot palmblad dat ik mocht vasthouden. Smelly en een aparte ervaring aangezien de visjes toch nog wat naspartelden. Even later gingen we ook nog echt vissen in een andere plas en ook dat ging vrij vlot. Voor we het wisten hadden we 27 vissen te pakken. De arme diertjes zouden 45min later op ons bord liggen voor de lunch en ik moet zeggen ze waren lekkerrrrr. Hier in de jungle moet je echt gewoon genieten van die dingen want als het geen vis is krijg je yuca. Heel gezonde wortels met veel proteïnen maar geloof mij: NIET TE VRETEN! Zelfs niet met hopen ketchup...het was dus een dieetweek behalve wanneer er vis op het menu stond. SMULLEN DUS!
Na de middag terug school en dat is dus echt zalig he, school in de jungle. Kijk maar naar de foto´s. Ik wou dat mijn hele schooltijd er zo had uit gezien. GEWELDIG gewoon! Na de les beetje zonnen en volleyballen. Die avond kregen we als avondeten beer te eten, die hadden ze blijkbaar zelf geschoten en klaar gemaakt. Ik had echt zin in een stukje vlees maar ook deze keer; NIET TE VRETEN! Wat een stank en nauwelijks te kauwen.

Ik ga dit ff posten en sebiet verder schrijven want ik ben bang dat de pc hier sebiet tilt slaat (zoals bij mijn buur) en ik opnieuw kan beginnen...

X x X

Ola chicas y chicos!

Eerst en vooral: suuuuuuuuuuperhard bedankt voor de vele mails en reacties op de blog! It all made me cry! :) Het is pas nu hoe hard ik besef hoe graag ik jullie allemaal zie...elke nacht droom ik en telkens gaat het over jullie, de personen die me echt nauw aan het hart liggen: uniefmensjes, TMFpeople, familie, andere vrienden.... IK ZIE JULLIE GRAAG!

Genoeg melig gedoe nu. TIME FOR A STORY. Het heeft een tijdje geduurd voor ik jullie terug een update kon bezorgen maar dat komt natuuuurlijk omdat het zo druk druk druk is! NIET NORMAAL. De afgelopen week zagen de dagen er zo uit: 6u opstaan, 6u45 ontbijt (@gastfamilie), 7u taxi naar school (meisjes kunnen beter niet te lang op straat lopen zo vroeg in de ochtend, er werden er al drie beroofd. mij durven ze natuurlijk niet te beroven ;)), 7u30 - 12u30 spaanse les, 12u30 taxi naar gastfamilie (al chance kost die maar 2dollar voor 3 em soms zelfs 6 meisjes), 13u-14u lunch @ gastfamilie en dan huiswerk maken tot 15u, wandelen naar school want om 15u45 weer les tot 17u30. 17u30 - 18u30 salsa en 19u diner bij de gastfamilie. daarna zijn we op dinsdag een keer iets gaan drinken in de Irish pub (waarom Irish pub hoor ik jullie al denken ----> VEEEEEEEL LEKKERE FRANSE KERELS :). Woensdag was ladies night en voor wie al jaloers was op de mojitos aan 0.80 cent: IT CAN GET BETTER!!!!! :) Woensdag is dus ladies night in Quito wat zoveel wil zeggen als dat van 20u tot 22u alleen meisjes binnen mogen in de clubs én ze twee uur lang GRATIS cocktails krijgen. Zoveel je maar wil, wat je maar wil... IMAGINE!!!!
Dus ja; DONDERDAG IEDEREEEEEEEN TJUTSJAKI (lokaal woord voor KATER).

Vanavond is onze laatste avond in Quito, morgen vroeg om 8u vertrekken we naar de JUNGLE! YESSSSS LOTTE; RRRRRUMBLE IN THE JUNGLE ;). dus was dit mijn allerlaatste moment om jullie op de hoogte te bregen! dus dat doe ik dan ook...mijn mojito wacht maar ik denk dat ik toch maar gewoon in bed kruip na deze update. Vandaag was een zaaaaalige maar lange dag! Met zn 30 beklommen we de cotopaxi, de tweede hoogste vulkaan van Ecuador (6000m). we zijn tot op 5000m geraakt, net tot aan de gletsjer, als je verder wil heb je speciaal materiaal nodig en dat hebben we niet. It was once in a lifetime want geloof me; DIT DOE IK NOOOOOOOOOOOIT MEER. Twas echt echt echt superzwaar, maar de helft made it to the enige echte gletsjer van de Cotopaxi en natuuuurlijk was ik een van hen ;) haha! Ik gaf bijna op want van de hoogte wordt je misselijk en duizelig but I made it! AGAIN: Foto´s volgen! het duurt hier superlang om ze te uploaden en dus zullen jullie moeten wachten tot na de JUNGLE! Dat wil dus zeggen dat NIEMAND ( ja mams, ook jij!) 7 dagen lang NIETS van mij zal kunnen horen terWijl ik daar ben! Geen electriciteit dus geen GSM en al zeker geen internet! Hoe basic het ook zal zijn (er is zelfs geen drinkbaar water beschikbaar) IK KIJK ER NAAR UIT! Na de cotopaxi vandaag is het avontuur echt begonnen and I LOVE IT!

DIKKE ZOENEN AAN IEDEREEN!

P.s wat de regenboog over de waterval betreft; er is al wat meer regen... dus wie weet... :) Maar eigenlijk; What happens in the jungle, stays in the jungle ;) hahahaha!

X X X

SOFIEKE

Hi!

Hier ben ik weer! Moesten er nog steeds mensen zijn die zich zorgen maken STOP!! Want TODO ESTA MUY BIEN! De eerste dagen in Ecuador are all about FIESTA! Gisteren hadden we onze eerste salsales en ookal stond ze volgens mij gelijk aan een uur hardlopen, it was niiiice! Echt zalig! Nadien moesten we natuurlijk gaan oefenen en dus dikke feest in de discothekas. We zijn momenteel nog met 30 dus als de groep ergens binnen komt nemen we het feest gewoon over. De locals weten niet wat er gebeurd, maaar na een tijdje staren feesten ze gewoon mee. Mojito´s aan 0.80 euro! CRAZY!! Ik heb dus zo´n voorgevoel dat élk feestje een crazy feestje wordt.

Genoeg gefeest, vandaag bezochten we de evenaar. was leuk maar HOT. je wordt er wat gewichtloos en dus wegen we er veel minder! ook een ei kan er gewoon blijven rechtstaan op een nageltje. Funny!
Gisteren zijn we ook pizza gaan eten en ooooh I liked it! Niet alleen omwille van de smaak maar vooral omwille van de kleur van het deeg: ROZE! geweldig toch? Natuurlijk eten we niet alleen pizza...ook veel lokaal eten zoals stoofpotjes van lam, schotels met bonen en speciale soepjes die wat op afwaswater lijken.:)

Morgen gaan we naar n gastgezin en daar verblijven we dan een week. Volgende week zal dus vooral bestaan uit spaanse les, salsa, mojito en dus onvermijdelijk; PAAAARTY! We genieten voorlopig nog van de luxe want volgende week vertrekken we naar de jungle. Ik ben zoooo benieuwd hoe de andere meisjes het zullen redden want ze zagen nu al over het eten en 101 andere dingen. GIRLS WILL BE GIRLS! Ik ben ook benieuwd naar hoeveel make up ze in de jungle zullen dragen want momenteel staan ze -no kidding- om 7u op om om 8u30 aan de ontbijttafel te zitten. Hahaha! Enske (hollands meisje) en ik lachen er maar om... voor de rest zijn de deense meisjes wel ok (drinken als gekken!!!).

dikke zoenen,

Sofieke

P.S. Wegens gebrek aan regen; nog geen regenboog over de waterval! Ik hou jullie op de hoogte ;)

Elabaaaaa schatties!

what a day yesterday!!! mijn vlucht van brussel naar madrid had vertraging...dus eenmaal in madrid (zowatde grootste luchthaven id wereld!!!) was het rennen geblazen! No worrries, I made it! Maar m·n bagage niet. Zowat m·n hele leven zit er in en toch blijf ik er redelijk rustig bij. Ik neem al direct de zuiderse mentaliteit over...don·t worry just enjoy! Als alles goed is komt m·n bagage vanavond aan! komt goed hoor!

Verder is er extra goed nieuws. Er is wel degelijk nog een nederlands sprekend meisje. Toch leuk om af en toe zo iemand te hebben, heb ik al gemerkt. De deense meisjes zijn ook leuk maar trekken toch wel naar elkaar wat logisch is...En aaaahja! Het is hier zoooooooooooooo warm! :) zaaaaalig! Het is hier nu 14u30 en 26C. Aanrader! you suckerssss! mopje mopje!

We zijn net gaan lunchen en quito heeft een zeer uitgebreid horeca-netwerk! keuze genoeg! Wel worden we overal aangestaard, ongelooflijk! mensen blijven staan, wijzen naar ons, ... blonde meisjes;het is een attractie! Binnen een half uurtje hebben we nog een paar uur spaans en daarna meer lekker eten, langs de luchthaven voor mijn rugzak (hopelijk!!!) en daarna het Ecuadoriaanse nachtleven verkennen. We hebben er allemaal superveel zin in, want het krioelt hier van de discothekas en bars in allemaal verschillende kleurtjes en hun eigen palmboom.

Voorlopig heb ik ook nog geen foto·s aangezien het materiaal om ze online te krijgen..jawel! in de rugzak zit!  Volgende keer beter. Het ziet er trouwens ook naar uit dat ik jullie redelijk goed op de hoogte zal kunnen houden de eerste weken. Daarna, in de jungle, wordt t moeilijker!

dus jullie kunnen vooral onthouden dat het hier geweldig met me gaat! voor iedereen die er nog aan zou twijfelen; ik ben er zeker van. THis is what·s life all about! This is the life!

ok! kga ff naar de mama bellen nu se en dan naar de les!!!

BESOS!

En remember; I LOVE YOU ALL!

xxx sofieke xxx

Lieverds en lieverdinnetjes! 

Voila! Hij is er! Mijn blog. Nooit gedacht dat ik daar ooit aan zou beginnen maar op veelvuldig verzoek toch niet aan de druk kunnen weerstaan. :) Als het goed is kunnen jullie dus hier zo veel mogelijk van mijn avonturen volgen. Ik ben eens benieuwd hoe lang ik het zal vol houden (Noooit goed geweest in dagboeken en zo). Maar goed; alvast een warm welkom op mijn blog!

Voor iedereen die zich nog afvraagt hoe lang ik nog in het bibberkoude België ben; NIET LANG MEER! Donderdagochten (11/2) om 7u zit ik op het vliegtuig richting Madrid waar ik zal overstappen op een rechtstreekse vlucht naar Quito, de hoofdstad van Ecuador. Daar zal ik de eerste nacht in een hostel logeren met mijn nieuwe vriendjes en vriendinnetjes. Zo, meer kan ik voorlopig nog niet kwijt. Ik hou jullie op de hoogte!

Dikke dikke zoen!